Struikelblok
Struikelblok, inleefparcour Kortrijk
Struikelblok inleefparcour KortrijkStruikelblok inleefparcour KortrijkStruikelblok inleefparcour KortrijkStruikelblok inleefparcour KortrijkStruikelblok inleefparcour KortrijkStruikelblok inleefparcour KortrijkStruikelblok inleefparcour KortrijkStruikelblok inleefparcour KortrijkStruikelblok inleefparcour KortrijkStruikelblok inleefparcour KortrijkStruikelblok inleefparcour Kortrijk
De derde graad verzorging nam de trein naar Kortrijk om zich in te leven in de leefwereld van iemand met beperkingen. Een verslag van onze leerkracht, reporter: mevrouw An Jacobs.
Eerst kropen we in de huid van een jongen met een autisme sydroom. Alle prikkels die niet gefilterd konden worden, alle geluiden die op ons afkwamen, alle beelden die door elkaar flitsten, het was zeer vermoeiend en indrukwekkend om dat mee te maken. We waren nog niet stilletjes blij dat wij die hoofdtelefoon konden afzetten. Wij ... kunnen stopzetten, iemand met het autisme syndroom leeft continu met die indrukken.
Heb je ooit al een film gevolgd terwijl je niet kan zien? Zittend op een voelkussen en met een klein voelkussen in je hand, kunnen die mensen, weliswaar met een hoofdtelefoon op, genieten van een teken-, romantische- of spannende film.
Weet je dat je gek wordt als je stilaan ondervindt dat je onherroepelijk blind wordt...? Dat ondervonden enkele leerlingen toen ze een bril met vlekken, enkel licht, donkerzicht of een bril met een heel erg vernauwend zicht op hadden. Raar hoor!
Probeer maar eens met één hand een appel te snijden of je jas dicht te knopen... Leef maar met de gevolgen van een verkeersongeval? Hoeveel moed zouden wij hebben om 13 jaar lang te revalideren nadat je je arm of been bent kwijtgeraakt?
Rolstoelgebruikers hebben het niet gemakkelijk! In het verkeer ondervinden ze overal hindernissen maar ook thuis moeten zij deuren door of trapjes op. Heel vermoeiend en tijdrovend! Gelukkig is er een trouwe hond die heel veel taken op zich neemt. De hond opent deuren of geeft aan waar er hindernissen opduiken. En ... het wordt de allerbeste en trouwste vriend die je je kan voorstellen. Dat toonde Mirielle ons heel duidelijk.
We spraken met Pieter, doof en blind, zijn hele leven lang al. Hij praat op verschillende manieren: met brailleschrift, met een voel-computer in brailleschrift waarbij een persoon tikt wat hij/zij wil vertellen en danzij de techniek wordt dit omgezet in braille. Pieter heeft ook begeleidsters die met bepaalde gebaren op zijn schouder de non-verbale communicatie weergeven. Pieter woont alleen en krijgt 1 keer per week poetshulp en 2 keer per week hulp om bv. te kijken of zijn kleding niet vuil is, om facturen of de post door te nemen. Hij heeft al enkele relaties achter de rug maar vele meisjes vinden het wel spannend om met een speciaal iemand het leven te delen, voor eventjes, maar voor altijd ....?
We hebben niet alleen ontzettend veel bijgeleerd, maar we hebben ook enorm respect gekregen voor iemand met de ene of andere beperking.
